Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2010





" ......."



"... οι μεγάλες παύσεις σε μια συζήτηση δεν τον φόβιζαν,
γιατί δεν ταύτιζε τη σιωπή με το κενό."


Πιερ Ασσουλίν


Από το προηγούμενο βιβλίο του συγγραφέα και δημοσιογράφου Πιερ Ασσουλίν "Ξενοδοχείο Lutetia"(Πόλις, 2006) που διαβάζω σιγά σιγά για να απολαύσω την γοητευτική του ατμόσφαιρα. Μόλις το τελειώσω θα γράψω την σχετική ανάρτηση, προς το παρόν όμως "ανεβάζω" την φωτογραφία του προσώπου που μου ήρθε στο νου όταν είδα την πιο πάνω πρόταση - του αγαπημένου Μαρσέλ Μαρσό που (πρέπει να) αγαπούσε τις μεγάλες παύσεις, πολύ περισσότερο δε, τις σιωπές των λέξεων.

2 σχόλια:

MAXIMUS είπε...

Θαρραλέα στάση, αν σκεφτούμε ότι καμια φορά η σιωπή μπορεί να είναι τρομαχτική, γι' αυτό ακριβώς τον λόγο.

Sue είπε...

@maximus:
Η σιωπή δεν είναι κενό, είναι μια διαφορετική οπτική πολύ ενδιαφέρουσα. Είναι το διάστημα που μπορείς να αξιοποιήσεις για να ακούσεις και να μάθεις. Τρομακτική γίνεται μόνο όταν κάποιος δεν έχει σκέψη, ενδιαφέροντα, επιθυμίες, όνειρα... Άλλωστε, ακόμη και χωρίς λέξεις, υπάρχουν τόσοι τρόποι να μιλήσεις εάν έχεις κάτι να πεις.

Καλό απόγευμα! :-)