Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2011






Ο άνεμος στο νησί




Ο άνεμος είν' άλογο:
άκου το πως τρέχει 
στη θάλασσα, στον ουρανό.

Θέλει να με πάρει: άκου
πως περιτρέχει όλη τη γη
για να με πάρει μακριά.

Κρύψε με στην αγκαλιά σου
γι' αυτή τη νύχτα μόνο,
που η βροχή θρυμματίζει
πάνω στη θάλασσα και στη στεριά
τα αμέτρητα στόματά της.

Άκου πώς ο άνεμος
με καλεί καλπάζοντας
για να με πάρει μακριά.

Με το μέτωπό σου στο μέτωπό μου,
με τα χείλη σου στα χείλη μου,
δεμένα τα κορμιά μας
στον έρωτα που μας καίει,
άσε τον άνεμο να φύγει
χωρίς να με πάρει μαζί του.







Σημείωση: Το ποίημα είναι από την συλλογή "ερωτικά ποιήματα" σε απόδοση της Αγαθής Δημητρούκα (Πατάκης, 2009 - τρίτη εκτύπωση). Το εικαστικό θέμα είναι πίνακας του Βέλγου ζωγράφου Leon Spilliaert. Τίτλος του "Vertigo, or The Magic Staircase"

2 σχόλια:

roadartist είπε...

Τι εκπληκτικός ποιητής ο Νερούδα! Καληνύχτα :)

Sue είπε...

Πόσο δίκιο έχεις... Όσο τον διαβάζω, τόσο πιο αισθαντικός γίνεται! Καλό βράδυ, roadartist! :-)