Ευχές

για

        

  Καλό Πάσχα!

Σημείωση: Η φωτογραφία, και η σοκολατένια μαργαρίτα, είναι της γαλλίδας Nina Métayer, της πρώτης γυναίκας που τιμήθηκε, το 2024,  με τον τίτλο του Παγκόσμιου Ζαχαροπλάστη, τίτλος που απονέμεται απο την Διεθνή Ένωση  Αρτοποιών και Ζαχαροπλαστών ( Uibc ). Το 2024 δε, ανακηρύχθηκε Καλύτερη Ζαχαροπλάστρια στον Κόσμο από τον οργανισμό The World's 50 Best Restaurants. 

 

Μεγάλη Πέμπτη

 

Ὁ σταυρὸς εἶναι δυὸ ἐπιθυμίες.

Ἡ μιὰ ἐπιθυμία ποὺ ἐρωτεύτηκε τὰ οὐράνια

σμίγει καὶ σταυρώνεται μὲ τὴν ἐπιθυμία

καθὼς διασχίζει τὴ γῆ.

Κι ὁ Χριστὸς εἶναι φιλικὰ ἐσταυρωμένος

Νίκος Καρούζος

Σημειώσεις: Το εικαστικό είναι η Γιάντες του Νικολάου Γύζη. / Το πιο πάνω ποίημα, "Τὸ Ἄφθαρτο Ξύλο" είναι από την ραδιοφωνική εκπομπή του ΝΚ, το 1983, Ιησούς & Ποιήματα.

 

Κυριακή των Βαΐων

 

Χαιρέτισαν με βάγια τον ερχομό του έρωτα.

Έπειτα οι ίδιοι τον σταυρώσαν

τον τρύπησαν με τη λόγχη

τον πότισαν χολή και ξίδι

τον εξομοίωσαν με τους ληστές.

Και πάλι περιμέναν πως θ' αναστηθεί για χάρη τους. 

Παρίσι, 

Γενάρης ΄71

Σημειώσεις: Το "Πάσχα" του Τίτου Πατρίκιου αντλήθηκε από τη συλλογή "Λυσιμελής Πόθος" ( Κίχλη, 2008 ) / Το εικαστικό είναι λεπτομέρεια ιδιότυπου πίνακα του Leonardo da Vinci με τίτλο Wreath of Laurel, Palm, and Juniper with a Scroll inscribed. 

 

σκέψεις & διατυπώσεις

Οι θεσμοί των λογοτεχνικών βραβείων υπηρετούν πολλές ανάγκες κι όχι μόνον της γενικόλογης βασικής: δλδ, της προώθησης και της ανάδειξης της λογοτεχνίας. 

Μία βράβευση δίνει, καταρχάς, ορατότητα στους συγγραφείς και τους ενθαρρύνει να συνεχίσουν να δημιουργούν καινούργιες, πιο φιλόδοξες ιστορίες. Κυρίως, όμως, είναι η βάση ενός Κανόνα που  ορίζει την ποιότητα και τις πολιτιστικές αξίες της εποχής: με την επιλογή νικητών οι κριτικές επιτροπές υποδεικνύουν τα θέματα, τα στυλ γραφής, και τις ιστορίες που εκτιμώνται στο παρόν ενώ, παράλληλα,  αναδεικνύουν διαφορετικές φωνές. 

Γι' αυτό, καθώς πρόκειται για βιβλία που καθορίζουν όχι μόνον το παρόν αλλά και σε βάθος χρόνου την ιστορία της Λογοτεχνίας, οι βραβεύσεις θα έπρεπε να είναι εργοκεντρικές κι όχι προσωποκεντρικές όπως είναι στην ολότητά τους σήμερα. Δλδ, η έμφαση να δίνεται κατεξοχήν στο βιβλίο και το περιεχόμενο του – το να επαινείς την επιτυχή κατάληξη μιας προσπάθειας βοηθά τους συγγραφείς να εστιάσουν στην προσπάθεια που οδηγεί στο αποτέλεσμα που επιθυμούν κι όχι μόνον στην ικανότητά τους να γράφουν. Ένα βραβείο, με άλλα λόγια, να ενισχύει την επιμονή, την αφοσίωση και την υπερπήδηση λαθών κι αποτυχιών. 

Το σκεπτικό της κριτικής επιτροπής των Κρατικών Βραβείων ( κι όχι μόνον αυτών, εδώ που τα λέμε ) ακολουθεί, σε γενικές γραμμές, αυτή την εστίαση. Ωστόσο, η διατύπωση των ανακοινώσεων που δίνουν τον τόνο και διαμορφώνουν το ύφος των βραβείων, με ισχυρό αντίκτυπο σε συγγραφείς και αναγνωστικό κοινό, είναι καθαρά προσωποκεντρική. 

Θα ήταν η αντίδραση του πρωτοεμφανιζόμενου Θ.Τσ. η ίδια εάν αντί της υφιστάμενης διατύπωσης, η ανακοίνωση ήταν η εξής: "Το Κρατικό Βραβείο Πρωτόλειου Έργου 2025 απονέμεται ομόφωνα στο βιβλίο Η γέννα, του  Θοδωρή Τσομίδη";

Αναρωτιέμαι διότι στο σκεπτικό της απολύτως σεβαστής απόφασής του, όπως διαβάζω,  διακρίνω την άρνηση αυτής ακριβώς της προσωποκεντρικής εστίασης της βράβευσης. 

Σημείωση: Ο Θοδωρής Τσομίδης απέσπασε το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας Πρωτοεμφανιζόμενου  Συγγραφέα  2025 για  το  βιβλίο  του  "Η γέννα" (Πατάκης, 2024). Ωστόσο δεν το αποδέχθηκε, κάνοντας γνωστή την απόφασή του με επιστολή που απέστειλε αποκλειστικά στη LiFO ( > σύνδεσμο στο κείμενο πιο πάνω ). / Η φωτογραφία είναι της Donata Wenders.

 

 

                                         

Ανθεκτικότητα,

Τύχη,

Ευημερία

 

...και καλή σοδειά. Είναι οι συμβολισμοί που αποδίδονται στα μαυρομάτικα φασόλια, τροφή που στη Νότιο Αμερική θεωρείται soul food. Γι' αυτό εκεί όπως κι εδώ στην Κρήτη, και στην Κύπρο ( όπου έχουν διαφορετικό όνομα – φρέσκα λουβιά ) σερβίρονται στο δείπνο της παραμονής Πρωτοχρονιάς. Θα τους απέδιδα και μία κάποια δύναμη να ενεργοποιούν την φαντασία και την ευρηματικότητα – ιδιότητες που χρειάζεται ένας μάγειρας για να μετατρέψει ένα τόσο ταπεινό υλικό σε ένα γευστικό, έως γαστριμαργικό, πιάτο. Το πρώτο "πιάτο", σας εύχομαι, της χρονιάς που έρχεται.  

Καλή Χρονιά!

  

____

Σημείωση: Ως καλή σοδειά θεωρείστε το συνολικό αποτέλεσμα του οτιδήποτε έχει αρχίσει, ή πρόκειται να αρχίσει, ο καθένας/καθεμία μας σε οποιοδήποτε επίπεδο: προσωπικό, εργασιακό, πνευματικό, κ.λπ., συμπεριλαμβανομένου και του βιβλιοφιλικού. Δλδ, τις αναγνώσεις του μέλλοντος, μία από τις οποίες ήταν η αφορμή για ετούτη την ανάρτηση. 

 

 

 

 

Enter 

     

 
 

...the season for kindling the fire of hospitality in the hall, the genial flame of charity in the heart:

   

Christmas! 

 

 

 

 

 

 

Q & A 

— Τώρα που μεγάλωσες τι είδες που δεν ήξερες από τη φύση της ζωής;

— Ότι είναι απίστευτα σύντομη. Το άκουγα, αλλά το συνειδητοποίησα ξαφνικά και απολύτως. Σαν αστραπή.

Ή, σαν σκιές, όπως...

... γλιστρούν λόγια και εικόνες

κάρα σκουπιδιάρικα φεύγουν οι χειμώνες

Κι αν δεν ντρέπεσαι να καθίσεις πίσω

έλα Ηπείρου κι  Αχαρνών να σε γιουχαΐσω

☁️

Σημειώσεις: Η φωτογραφία της ανάρτησης είναι λεπτομέρεια από το εξώφυλλο του "Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα" – η ηχογραφημένη και βιντεοσκοπημένη ζωντανή σύμπραξη του μυθικού, πλέον, τραγουδοποιού με την Ελένη Βιτάλη. / Η ερώτηση κι απάντηση είναι αντλημένα από συνέντευξη του Διονύση Σαββόπουλου ενώ το στιχάκι του τέλους είναι από το "Σαν τον Καραγκιόζη" – τραγούδι σε μουσική και στίχους του Δ.Σ. από τον δίσκο του  Δέκα χρόνια κομμάτια ( Lyra 1975 ).